Wanneer je agorafobie hebt kan de angst je leven beheersen.
Elke minuut zit er wel een gedachtengang in je hoofd
die iets met angst te maken heeft. ’s Nachts gaat
het wat rustiger aan, maar je gaat met een raar gevoel
slapen, en enkele seconden na het ontwaken kan het er
opnieuw zijn.
Misschien is het bij jou zo erg nog niet; maar het
is toch een dagelijkse realiteit voor vele mensen die
agorafobie.be bezoeken.
Bij elke opportuniteit die zich voor doet, bij zo goed
als elke keuze die je moet maken ga je ja afvragen of
je angst niet in de weg staat. Anticipatieangst heet
dat.
Vrienden vragen je mee naar de film. Ipv te denken
“kan ik dan wel?”; vraag jij je misschien
af “ga ik daar niet dit of dat voorhebben?”.
De dagen voor een erg groots evenement (zoals op reis
gaan, of een belangrijke vergadering) ben je niet helemaal
jezelf, en kan alles in teken van die gebeurtenis staan.
Je wil er immers totale controle over, wil kerngezond
zijn en vooral je probleem dan niet hebben. Daar heb
je alles voor over.
Opnieuw, bij wat ik schreef en zal schrijven geldt
dat jij het misschien zo erg niet hebt, maar het kan
(het was toch zo voor mij enkele jaren geleden).
Wat voor andere mensen dus een pietluttig ding is (een
vliegreis, een vergadering,...) is voor jou iets waar
je je dagen, soms zelf weken of maanden, op moet voorbereiden.
Is dat wel nodig?
Natuurlijk niet. Maar omdat angst zo echt en hard aanvoelt,
doe jij er alles aan om dat gevoel te ontwijken.
Alleen,..., net door het zo krampachtig te ontwijken
ga je het oproepen.
Na het programma zal je in een ‘state of mind’
zijn waarbij je denkt: wel, zelf al gebeurt dit of dat...
so be it.
Daardoor gaat de angst uiteindelijk weg. Toegegeven,
je hebt een hele weg af te leggen alvorens je je op
dat punt zal bevinden.
Maar stel je nu even mee voor of het dat waard is,
of niet?
Stel je voor dat je morgen op reis vertrekt (de angst
schiet je nu misschien al te binnen).
Je vertrekt morgen op reis, en voor jou is dat geen
enkel probleem. Je beleeft vandaag alsof het eender
welke andere dag is. En morgen, dat is morgen pas. Wat
je morgen doet, dat zie je dan wel.
Morgen vertrek je dan op reis, je probeert er geen
controle over te hebben en je laat je wat meevoeren
door de gebeurtenissen. Op je vakantie heb je een fantastische
tijd, en je zit nergens mee in... Je komt terug, en
het leven gaat door.
Klinkt dat te mooi om waar te zijn?
Dan heb je dit programma nodig. Want het is maar normaal
dat je er zo over denkt.
Vroeger kon ikzelf al weken op voorhand met bepaalde
dingen bezig zijn (mijn verjaardag, een belangrijke
fuif, een vergadering, een examen...).
En het rare was dat ik niet met de vergadering, of
het examen zelf inzat. Neen, ik zat in met hoe ik me
dan zou voelen. Of ik niet zou flauwvallen, niet zou
duizelen, niet zou beginnen zweten, niet zou overgeven.
En natuurlijk, door daar zo krampachtig mee bezig te
zijn voelde ik me in die aanloop al slecht, en kon ik
van niets genieten (mijn focus stond steeds op die gebeurtenis).
En tijdens de gebeurtenis verliep ofwel alles goed (en
besefte ik dat ik eigenlijk enkele weken van m’n
leven verspild had, door andere dingen niet te doen
in aanloop van dit) of liep het fout, waardoor de angst
versterkt werd.
Denk eens na hoeveel tijd, kostbare tijd, jij verspilt
door je angst. Hoeveel fantastische levenservaringen
jij links laat liggen uit angst....voor jezelf.
Pauzeer even met lezen, en schrijf misschien voor jezelf
enkele dingen op die je echt zou willen doen, maar niet
doet door je angst.
Doe dat even, het helpt echt.
En stel je nu voor hoe je je binnen 5 jaar zal voelen.
Je bent 5 jaar ouder, en hebt die dingen nog steeds
niet gedaan. Je hebt bepaalde ervaringen nog steeds
niet, door je angst....
Dit is een krachtige oefening. De oefening die mij
destijds deed beslissen: NU IS HET GENOEG.
Ik was het beu, de angst mocht mijn leven niet meer
beheersen. Ik zou hem eens en voor altijd aanpakken,
koste wat het kost.
En die state of mind, die houding, heb je nodig om
dit programma succesvol te starten. Je moet kracht en
motivatie hebben om die angst weg te ketsen. Want het
kan.
Eens je die keuze maakt verandert er iets vanbinnen,
dan klikt er iets. Op dat moment krijg je de controle
over je leven, door dat krampachtige gevoel van ‘ik
wil alles onder controle hebben’ los te laten.
Hoe raar het ook klinkt.
Je hoeft geen tijd meer te verspillen. Zoals ik op
de site zeg, het leven is immers kort genoeg.
Misschien een kleine randtekening om je aan te tonen
hoe mijn leven veranderde.
Ik was een schuchter iemand vroeger, die veel niet
durfde uit angst. Alles was in functie van die angst.
Ik had goede studies gedaan (licentiaat in de Handelswetenschappen),
maar koos voor een veilige job, ik speelde wat alles
betreft op veilig. Voor een simpele vergadering kon
ik al enkele dagen angstig zijn. Ik was niet assertief,
en voelde me snel schuldig naar anderen toe. Ik zat
ook steeds in met wat anderen over me dachten.
Nu werk ik reeds een hele tijd voor een erg groot communicatiebureau,
maak ik dingen mee waarvan ik vroeger enkel kon dromen,
en krijg ik door mijn assertief gedrag betere reacties
van de mensen rondom mij.
De mensen hebben gewoon meer respect voor je, wanneer
je met beide voeten sterk in het leven staat. Maar het
belangrijkste is dat gevoel vanbinnen. Dat gevoel dat
ik eindelijk mezelf ben, en eindelijk het onderste uit
de kan kan halen.
Enkel mijn echte fysieke gezondheid staat me soms in
de weg (een griepje bijv.). Verder is the sky the limit.
Ik hoop je op een dag ook dat gevoel te kunnen geven,
als ik dat ondertussen al niet deed.
Het was me weer een genoegen.
Tot een volgende!
Andere artikels
- Wat
is agorafobie eigenlijk? ** zeker lezen **
- Wat
is angst en wat is een angstaanval?
- Wat
er ook gebeurt, het is ok ** zeker lezen **
-
Welk product veroorzaakt je paniekaanvallen?
- Wat
andere mensen van je denken.
- Angst,
en hoe het je leven kan beheersen.
- Waarom
sporten belangrijk is
- Angst en hyperventilatie
- Moet
je je agorafobie verbergen?
- Hyperventilatie
en de link met agorafobie
- NLD bij volwassenen
|